Instrukcje iteracyjne – for

W przypadku gdy zachodzi potrzeba ponownego wykonania tej samej instrukcji lub grupy instrukcji, należy skorzystać z pętli, czyli instrukcji iteracyjnych.

Pętla to nic innego jak wielokrotne wykonywanie tych samych instrukcji. Wyróżnia się następujące typy instrukcji iteracyjnych:

  • for
  • foreach
  • while
  • do while

Pętla for

W pętli for decyduje się, ile iteracji ma zostać wykonanych.
Wyrażenia sterujące nie są wymagane.
W przypadku pętli for bez instrukcji sterujących pętla taka zachowuje się jak nieskończona pętla.
Aby z niej wyjść, należy użyć instrukcji break.
W pętli for można zadeklarować kilka zmiennych iteracyjnych widzianych tylko w obrębie pętli, należy jednak pamiętać, że muszą to być zmienne tego samego typu.
Zmienne są iterowane pierwszy raz po pierwszym wykonaniu instrukcji. Istnieje również możliwość pominięcia iteracji w nagłówku pętli i umieszczenia go razem z instrukcjami w ciele pętli, co nie przeszkodzi w poprawnym działaniu pętli.

Składnia instrukcji for jest następująca:

gdzie:

  • wyrażenie — wyrażenie kończące działanie pętli, wartość bool (opcjonalne), w przypadku braku wyrażenia kończącego domyślnie przyjmowana jest wartość true;
  • instrukcja1 — instrukcja lub grupa instrukcji wykonywanych w pętli;
  • inicjatory — lista instrukcji lub wyrażeń inicjujących oddzielonych przecinkami (opcjonalne);
  • iteratory — lista wyrażeń operujących na licznikach (opcjonalne).

Przykładowy kod rozbudowanej instrukcji for:

Pętlę for można tworzyć za pomocą snippetu for.
Wpisz słowo for, a następnie kliknij dwukrotnie klawisz Tab.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *